Almannatryggingar

11.1.2017

Úrskurðarnefnd velferðarmála

Mál nr. 470/2016

Miðvikudaginn 11. janúar 2017

A

gegn

Tryggingastofnun ríkisins

 

Ú R S K U R Ð U R

Mál þetta úrskurða Rakel Þorsteinsdóttir lögfræðingur, Eggert Óskarsson lögfræðingur og Eva Dís Pálmadóttir lögfræðingur.

Með kæru, móttekinni 6. desember 2016, kærði A, til úrskurðarnefndar velferðarmála synjun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 26. janúar 2015, á beiðni um endurupptöku á örorkumati frá 29. apríl 2013.  

I.  Málsatvik og málsmeðferð

Kæranda var tilkynnt um ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins um örorkumat með bréfi, dags. 30. apríl 2013. Hún óskaði eftir endurupptöku á örorkumatinu með bréfi, dags. 24. október 2014, og synjaði Tryggingastofnun þeirri beiðni með bréfi, dags. 26. janúar 2015.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála þann 6. desember 2016.

II.  Sjónarmið kæranda

Kærandi greinir frá því í kæru hún sé að kæra synjanir Tryggingastofnunar ríkisins vegna umsókna hennar um örorkulífeyri á tímabilinu 2011 til mars 2015 en frá þeim tíma hafi kærandi fengið endurhæfingarlífeyri.

III.  Niðurstaða

Ýmsar ákvarðanir Tryggingastofnunar ríkisins fylgja kæru til úrskurðarnefndar velferðarmála. Sú nýjasta er synjun Tryggingastofnunar ríkisins, dags. 26. janúar 2015, á beiðni kæranda um endurupptöku á örorkumati frá 29. apríl 2013. Úrskurðarnefnd velferðarmála telur að kæra lúti að þeirri ákvörðun.

Samkvæmt 2. mgr. 13. gr. laga nr. 100/2007 um almannatryggingar, með síðari breytingum, sbr. 5. gr. laga nr. 85/2015 um úrskurðarnefnd velferðarmála, skal kæra til úrskurðarnefndar velferðarmála vera skrifleg og skal hún borin fram innan þriggja mánaða frá því aðila máls var tilkynnt um ákvörðun.

Kæra barst úrskurðarnefnd velferðarmála þann 6. desember 2016 en þá var kærufrestur samkvæmt 2. mgr. 13. gr. laga um almannatryggingar löngu liðinn.

Í 5. mgr. 7. gr. laga um úrskurðarnefnd velferðarmála er vísað til þess að um málsmeðferð, sem ekki er kveðið á um í lögunum, fari samkvæmt ákvæðum stjórnsýslulaga og ákvæðum laga sem málskotsréttur til nefndarinnar byggist á hverju sinni. Í 28. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 segir:

„Hafi kæra borist að liðnum kærufresti skal vísa henni frá nema:

  1. afsakanlegt verði talið að kæran hafi ekki borist fyrr, eða

  2. veigamiklar ástæður mæla með því að kæran verði tekin til meðferðar.

Kæru skal þó ekki sinnt ef meira en ár er liðið frá því að ákvörðun var tilkynnt aðila.“

Samkvæmt gögnum málsins liðu rúmlega 22 mánuðir frá því að kæranda var tilkynnt um ákvörðun Tryggingastofnunar ríkisins þann 26. janúar 2015 og þar til kæra barst úrskurðarnefndinni þann 6. desember 2016. Þegar af þeirri ástæðu skal kæru ekki sinnt, sbr. 2. mgr. 28. gr. laga nr. 37/1993. Kæru er því vísað frá úrskurðarnefnd velferðarmála.

 

Ú R S K U R Ð A R O R Ð

Kæru A, er vísað frá úrskurðarnefnd velferðarmála.

F.h. úrskurðarnefndar velferðarmála

Rakel Þorsteinsdóttir